گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، h.r.sabaghi@iau-tnb.ac.ir
چکیده: (1163 مشاهده)
هدف:گسترش بیرویه شهرها در دهههای اخیر، اغلب در ادبیات برنامهریزی و اسناد رسمی به عنوان روندی اجتنابناپذیر و قابل مدیریت از طریق مداخلات کالبدی و فنی تصویر شده است. در صورتی که تجربه بافتها و سکونتگاههای ناکارآمد نشان داد که پیامدهای این روند صرفاً کالبدی یا فنی نیست.ساماندهی بافتهای ناکارآمد و حاشیهنشین با چالشهای متعددی ازجمله تنوع و تعارض منافع ذینفعان مواجه است. در شهر چابهار، باوجود جمعیت بالای حاشیهنشین و نیاز مبرم به نوسازی، فقدان چهارچوبی یکپارچه برای مدیریت تعارضات و استفاده از ظرفیتهای دادهمحور، مانع اصلی تحقق توسعه پایدار است. مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه میتوان با گذار از حکمروایی همکارانه به حکمروایی دادهمحور، تعارضات میان ذینفعان را مدیریت کرد. روش پژوهش:این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. دادهها ازطریق روشهای اسنادی و پرسشنامه محققساخته گردآوری شدند و جامعه آماری شامل ۴۵ نفر از خبرگان حوزه مدیریت شهری است. جهت تحلیل دادهها و اولویتبندی سه گروه ذینفع (حاکمیتی، اقتصادی و اجتماعی) بر اساس ۹ شاخص حکمروایی، از تکنیک تصمیمگیری چندمعیاره کوکوسو استفاده شد. یافتهها:یافتهها نشان داد که ذینفعان اقتصادی-سرمایهای باوجود بالاترین میزان تعارض منافع، به دلیل ظرفیت نهادی و اقتصادی بالا در رتبه اول قرار گرفتند. ذینفعان حاکمیتی و اجتماعی به ترتیب در رتبههای دوم و سوم ایستادند که بیانگر ضعف در شفافیت داده و ظرفیت نهادی است. نتایج تأکید دارد که گذار به حکمروایی دادهمحور برای شفافیت و توانمندسازی گروههای اجتماعی ضروری به نظر میرسد. نتیجهگیری:گذار به حکمروایی دادهمحور، راهکاری اساسی برای شفافیت، کاهش تعارضات و توزیع عادلانه قدرت در بافتهای حاشیهنشین است و بدون بهرهگیری از دادهها و تقویت نهادهای محلی، مشارکت شهروندان در پروژههای بازآفرینی ناقص خواهد ماند و تعارضات نهادی حل نخواهد شد.سیاستگذاران و مدیران شهری باید توجه داشته باشند که موفقیت در بازآفرینی مناطق حاشیه در گرو درک دقیق روابط قدرت و استفاده از شاخصهای علمی برای اولویتبندی ذینفعان است.
Moradi M, Sabaghi H, Nonejad N, Tabibian M. (2026). The transition from collaborative governance to data governance: a framework for stakeholder conflict management in urban regeneration; case study: east settlements of Chabahar city. JHRE. 45(194), 105-120. doi:10.22034/JHRE.45.194.105 URL: http://jhre.ir/article-1-2684-fa.html
مرادی مهدی، صباغی حمیدرضا، نونژاد نرگس، طبیبیان منوچهر.(1405). گذار از حکمروایی همکارانه به حکمروایی دادهمحور: چهارچوبی برای مدیریت تعارض ذینفعان در بازآفرینی شهری؛ مطالعه موردی: سکونتگاههای شرق شهر چابهار فصلنامه مسکن و محیط روستا 45 (194) :120-105 10.22034/JHRE.45.194.105
