گروه معماری، دانشکده معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. ، shheidari@ut.ac.ir
چکیده: (1234 مشاهده)
هدف: با افزایش تقاضای انرژی در بخش ساختمان و تأثیر فزاینده تغییرات اقلیمی، ضرورت توجه به عوامل مؤثر در تقاضای انرژی در ساختمان را بیش از پیش نمایان میکند. رفتار ساکنان بهعنوان عاملی مؤثر در کاهش یا افزایش تقاضای انرژی در ساختمان است. این پژوهش با هدف سازگاری با تغییرات اقلیمی به دنبال بررسی تأثیر رفتار حرارتی در تقاضای انرژی جهت رسیدن به شرایط آسایش است. روش پژوهش:این پژوهش از نظر روش در دسته کمی قرار میگیرد که با استفاده از نظر سنجیهای آسایش حرارتی و اولویتبندی رفتارهای حرارتی به روش پیمایشی و میدانی انجام شد و از طریق تحلیل همبستگی بین متغیرها و توصیف تحلیلی استنباطی دادهها تحلیل شد. یافتهها:با توجه با استاندارد اشری، 49 درصد افراد دمای تعادل را ترجیح دادند و 90 درصد در محدوده آسایش (کمی سرد تا کمی گرم) قرار دارند. دمای خنثی این پژوهش 9/23 درجه سانتیگراد می باشد و محدوده 19 تا 8/28 درجه سانتیگراد بازه دمایی قابل قبول برای ساکنان حاصل شد. همچنین 59 درصد افراد در ترجیح حرارتی علاقمند به هیچ نوع تغییری نبودند، 27 درصد ترجیح دادهاند که واحد گرمتر شود و 14 درصد ترجیح دادند که واحد سردتر شود. همچنین استفاده از سیستمهای گرمایشی و پوشیدن لباس گرمتر و رفتن به جای گرتر بهعنوان مهمترین اولویتهای رفتاری ساکنان شناسایی شد که نشان دهنده اهمیت رفتارهای واکنشی در کاهش یا افزایش تقاضای انرژی برای رسیدن به آسایش حرارتی هستند. نتیجهگیری:قرارگیری محدوده آسایش حرارتی در دامنه گستردهتری نسبت به استانداردها نشان از تأثیر رفتار حرارتی ساکنان در کاهش یا افزایش تقاضای انرژی دارد. بنابراین توجه به فرصتهای سازگاری جهت فعال کردن ساکنان برای تطبیقپذیری با تغییرات اقلیمی و تابآوری شرایط دمایی آینده و اصلاح تراز انرژی مؤثر است.
عسکری اباصلت، حیدری شاهین.(1404). تأثیر رفتار حرارتی در تقاضای انرژی آپارتمانهای مسکونی شهر تهران مسکن و محیط روستا 44 (191) :32-19 https://doi.org/10.22034/44.191.19
