هدف:یکی از اهداف طرحهای هادی روستایی که فراگیرترین طرح توسعهای در کشور است، بهبود کیفیت بافت روستا و تلاش برای ایجاد فضای مناسبتر برای سکونت و فعالیت و به بیانی دیگر، افزایش کیفیت محیطی است. هدف این پژوهش بررسی پیامد اجرای طرحهای هادی در زمینهی کیفیت محیطی بر اساس اصول توسعهی پایدار و به دست دادن شاخصهایی در این مورد بوده است. روش تحقیق: این پژوهش میزان موفقیت طرحهای هادی به اجرا درآمده را در بهبود کیفیت محیطی از منظر اهالی روستا بررسی کرده است. بدین منظور در پیمایشی میدانی، مبتنی بر پرسشنامه، به گردآوری داوری اهالی در باب کیفیت محیطی در قالب سه مؤلفهی کارکردی، فرمی و معنایی و نیز غنای حسی با رویکردی توصیفی پرداخته، سپس یافتهها با بهرهگیری از آمار استنباطی (t تک نمونهای و تحلیل مسیر) به نحو کمی تحلیل شده است. یافتهها: تحلیل پرسشنامهها نشان داد که در هر سه مؤلفهی فرمی، معنایی و کارکردی و نیز سرجمع هر سه، میانگین به دست آمده از مقدار میانگین مطلوب (میانگین 3) در سطح معنیداری 0.05، بیشتر است؛ مؤلفهی فرمی ۳.۱5 مؤلفهی کارکردی ۳.08 مؤلفهی معنایی ۳.۲1 و شاخص کیفیت محیطی در مجموع ۳.۱۴ نتیجهگیری: در مجموع، شاخصها نشاندهندهی پیامد مثبت اجرای طرحها در زمینهی کیفیت محیطی است اما میزان شاخصها در وضعیتی شکننده قرار دارد. این پژوهش همچنین نتایج نشان میدهد که بر اثر اجرای طرحهای هادی مؤلفهی فرمی بیش از دیگر موارد وزن یافته و وزن مؤلفهی معنایی کاهش یافته است.