[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 36، شماره 160 - ( 12-1396 ) ::
جلد 36 شماره 160 صفحات 59-70 برگشت به فهرست نسخه ها
تحلیل و سنجش آثار اسکان مجدد بر زیست‌پذیری جوامع روستایی (مطالعه موردی روستاهای سیل‌زده شرق استان گلستان)
دکتر امین محمدی استادکلایه ، دکتر محمد امین خراسانی، مهندس حمیده پهلوان زاده
استادیار استادیار جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی دانشگاه گنبد ، aminmohammadi@gonbad.ac.ir
چکیده:   (456 مشاهده)
همه ساله مخاطرات طبیعی‌، خسارت­های گسترده­ای را به­ویژه در کشورهای رو به توسعه باعث می­شوند و شواهد موجود نیز حکایت از افزایش مداوم وقوع انواع بحران‌ها‌ی طبیعی از نظر شدت و فراوانی دارند. اسکان مجدد، یکی از رویکردهای اصلی برای بازسازی سکونتگاه‌های روستایی پس از وقوع سیلاب است. بارش باران‌ها‌ی شدید در مرداد 1384 در نواحی شرقی استان گلستان منجر به رخداد دو سیل ویرانگر گردید. به‌منظور جلوگیری از تکرار مجدد رویداد سیل در مناطق سیل­زده، به جابه‌جایی محدود 3 روستا و جابه‌جایی توأم با تجمیع یازده روستای شهرستان‌ها‌ی کلاله و مراوه­تپه که در سیلاب­های اخیر گرگانرود و سرشاخه­های آن خسارات زیادی دیده بودند، به منطقه فراغی اقدام گردید. هدف از انجام تحقیق حاضر، بررسی تأثیرات جابه‌جایی روستاهای آسیب­دیده از سیل بر میزان زیست‌پذیری ادراک شده توسط ساکنین محلی در منطقه مورد مطالعه است. زیست‌پذیری بر تجربه انسان از مکان تمرکز نموده و این تجارب را در ظرف زمانی و مکانی مشخص در نظر می­گیرد. بدین منظور جهت مقایسه دو الگوی جابه‌جایی محدود و تجمیع از نظر میزان زیست‌پذیری، با استفاده از ابزار پرسشنامه محقق ساخته اقدام به سنجش زیست‌پذیری در منطقه مورد مطالعه گردید. با استفاده از آزمون t نمونه­های مستقل مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد در الگوی تجمیع روستاها، در بین ابعاد سه‌گانه زیست‌پذیری، بهترین وضعیت متعلق به بعد اجتماعی است اما ابعاد زیست­محیطی و اقتصادی در رتبه‌های بعد قرار دارند. در الگوی جابه‌جایی محدود، در بین ابعاد سه‌گانه زیست‌پذیری، بهترین وضعیت متعلق به بعد زیست­محیطی بوده و پس از آن بعد اجتماعی و در انتها بعد اقتصادی قرار دارد. همچنین نتایج نشان‌دهنده آن است که بین الگوهای اسکان مجدد در زمینه میزان تغییرات زیست‌پذیری، تفاوت معنا­داری وجود ندارد. مهم‌ترین یافته تحقیق بدین قرار است که فارغ از انتخاب هر الگویی برای اسکان مجدد، توجه به وجود شرایط زیستی در محل جدید جهت قرار گرفتن شرایط کار و زندگی مردم در یک سکونتگاه زیست‌پذیر از بیشترین اهمیت برخوردار است و باید تلاش برنامه‌ریزان بر فراهم ساختن کیفیت مناسب زندگی در سکونتگاه جدید – با هر الگویی از اسکان مجدد- باشد.
 
 
 
واژه‌های کلیدی: اسکان مجدد، زیست‌پذیری، بلایای طبیعی، استان گلستان.
متن کامل [PDF 343 kb]   (180 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سکونتگاههای شهری و روستایی
دریافت: ۱۳۹۴/۷/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۲/۲۳
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadi Ostadkelayeh A, Khorasani M, Pahlavan Zadeh H. Analysis and the Measurement of the Impact of Resettlement on Livability of Rural Communities (Case Study: Flood-Stricken Villages of East Golestan Province). JHRE. 2018; 36 (160) :59-70
URL: http://jhre.ir/article-1-1166-fa.html

محمدی استادکلایه امین، خراسانی محمد امین، پهلوان زاده حمیده. تحلیل و سنجش آثار اسکان مجدد بر زیست‌پذیری جوامع روستایی (مطالعه موردی روستاهای سیل‌زده شرق استان گلستان) . مسکن و محیط روستا. 1396; 36 (160) :59-70

URL: http://jhre.ir/article-1-1166-fa.html



دوره 36، شماره 160 - ( 12-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه مسکن و محیط روستا Journal of Housing and Rural Environment
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3731