گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
چکیده: (636 مشاهده)
هدف: هدف اصلی پژوهش، شناسایی معیارهای کلیدی مؤثر بر تابآوری اقلیمی و درنهایت سنجش تابآوری محلات منطقه 18 شهر تهران بر مبنای این شاخصها در وضع موجود است. در این پژوهش، منطقه 18 تهران به دلیل موقعیت جغرافیایی و تمرکز فعالیتهای صنعتی بهعنوان نمونه موردی انتخاب شده و محلات آن بهعنوان واحد تحلیل موردبررسی قرار گرفتهاند. روش پژوهش: روش مورداستفاده جهت تعیین وضعیت تابآوری اقلیمی در محلات منطقه 18 شهر تهران، روش مجموع ساده وزنی (SAW) بوده است. برای محاسبه وزن شاخصها نیز از روش آنتروپی شانون استفاده شده است. در تکنیک آنتروپی شانون، وزن هر شاخص بر اساس میزان پراکندگی در مقادیر هر شاخص تعیین میشود. درنهایت، با استفاده از روش (SAW) بر مبنای وزن شاخصها و میزان بهدستآمده هر یک از شاخصها در هر یک از محلات، وضعیت نهایی محلات منطقه 18 شهر تهران با امتیاز نهایی کسبشده آنها ارزیابی شد. یافتهها: یافتههای حاصل از محاسبات آنتروپی شانون نشان داد که در بین شاخصهای مورد ارزیابی، مسیرهای پیاده و دوچرخه، ناسازگاری ابنیه، کیفیت و مقاومت ابنیه، جهتگیری ساختمانها، کاربریهای بزرگمقیاس ساختهنشده، فرونشست زمین، مناطق صنعتی و تجاری، تعداد قوانین مصوب مرتبط با وقوع سوانح مرتبط با تغییرات اقلیمی و تعداد سازمانها و نهادهای مرتبط با مدیریت بحران وزن بیشتری به خود اختصاص دادهاند. بنابراین، این شاخصها در تعیین تابآوری اقلیمی محلات منطقه 18 شهر تهران اهمیت بیشتری دارند. نتیجهگیری: نتایج نشاندهنده این امر بوده است که برخی محلات منطقه 18 از وضعیت بهتری نسبت به سایر محلات به لحاظ تابآوری اقلیمی برخوردار بودند. درنهایت نیز با تجمیع و تحلیل دادههای مرتبط با شاخصها، وضعیت هریک از محلات بهصورت مجزا و بر اساس مطلوبیت و عدم مطلوبیت هر شاخص مشخص شده است.
پیراسته آذین، عادلی زینب، یزدان پناه شاه آبادی محمدرضا.(1405). ارزیابی تابآوری اقلیمی وضع موجود محلات شهری؛ مطالعه موردی: محلات منطقه 18 شهر تهران مسکن و محیط روستا 45 (193) :197-179 https://doi.org/10.22034/45.193.179
