[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 39، شماره 171 - ( 9-1399 ) ::
جلد 39 شماره 171 صفحات 19-34 برگشت به فهرست نسخه ها
تبیین سنخیت رویکرد پدیده شناسی جهت شناخت معماری‌ بومی (نمونه موردی: مسکن بومی منطقۀ منوجان استان کرمان)
مژگان پیرایش شیرازی نژاد، منصوره طاهباز*، عباس مسعودی، مهناز محمودی زرندی
دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ، mtahbaz58@yahoo.com
چکیده:   (200 مشاهده)
تاکنون معماری ‌بومی عمدتاً با نگرش­های اقلیمی و فرهنگی تبیین ‌شده‌است؛ پژوهشگران در مطالعات و بررسی­هایشان، اغلب با روش‌های معمولِ آماری و ترسیم جدول و نمودار و سپس با یافتن معیارهایی برای مقبول بودن روش، تحلیلی از مقبولیت آن­ها به‌دست می­دهند؛ اما این رویکردها و روش­ها به‌دنبال پاسخ به «چرایی» بوده و در گسست «عین» و «ذهن» رقم می­خورند. درحالی‌که معماری بومی در هماهنگی با «تجربه زیستۀ» بومیان شکل می­گیرد، بنابراین در این تحقیق، این جنبه­های مغفول از معماری ‌بومی مدنظر بوده و بر آن شد تا با تکیه‌بر روشی متناسب در شناخت کامل و جامعِ موضوع که در آن گسست عین و ذهن وجود نداشته باشد و«چگونگی» در آن ممکن شود به پدیده­شناسی رجوع کند. مطالعات پدیده­شناختی ریشه در فلسفه داشته و بر مفاهیمی چون «تجربه زیسته» و «ادراک» انسان از هستی اشاره دارند. درواقع ماهیت فلسفی پدیده­شناسی آن را واجد پیچیدگی­هایی کرده که گشودن آن‌ها افق­های جدیدی را باز می­کند. افق­هایی که در تقابل با محدودیت استانداردگرایی افراطی، «در- جهان- بودنِ» انضمامی و انفرادی انسان را مطرح می­کنند. انسانی که فراتر از ابعاد و اندازه­های فیزیکی و متافیزیکیِ تعیین‌شده، فضای زیستی­اش را می­شناسد و می­سازد. این مقاله به بازخوانی منابع و تفسیر محتوای پدیده­شناسی، با تکیه‌بر آرای شولتز- معمار و نظریه­پرداز معاصر- که نظریات پدیده­شناسی او معطوف به فلسفۀ هستی­شناسانۀ «هایدگر» است، برای پاسخ به اینکه چگونه پدیده­شناسی برای خوانش معماری بومی متناسب می­باشد، با روش پژوهشِ تحلیلی- توصیفی پرداخته است. ازآنجاکه پدیده­شناسی در پی بررسی و توصیف ساختارهای آگاهی آن‌چنان‌که از منظر اول‌شخص تجربه می­شود، است؛ درنتیجه معماری ‌بومی‌ منوجان با این روش با توجه به جنبه­های گوناگون مواجهۀ انسان با زیست- جهانش به‌گونه‌ای فردی- کیفی و فراتر از پاسخ به کارکردهای آشکار و ظاهری، مورد تأمل و تفسیر قرار می­گیرد. نتایج، بیانگر ارتباط ویژۀ میان شاعرانگی، محیط طبیعی، پدیدۀ مکان با معماری بومی و خصوصاً در نمونۀ موردی موردبررسی یعنی معماری ‌بومی‌ منوجان است که درنهایت سعی شد نشان داده شود تحقق سکونت و حس مکان معطوف به تجربۀ زیستۀ ساکنان و با تحلیل و رویکردی وجودی به دید می­آیند.
 
واژه‌های کلیدی: معماری بومی، رویکرد پدیده­ شناسی، تجربه­ زیسته، در جهان بودن، زیست جهان.
متن کامل [PDF 1036 kb]   (62 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/3/22 | پذیرش: 1399/9/26 | انتشار: 1399/9/26
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Pirayesh Shirazi Nezhad M, Tahbaz M, Masoudi A, Mahmoodi Zarandi M. Demonstration of phenomenological approach’s proportion, for vernacular ARCHITECTURE recognition (Case Study: Vernacular Housing in Manoojan Region of Kerman Province). JHRE. 2020; 39 (171) :19-34
URL: http://jhre.ir/article-1-2014-fa.html

پیرایش شیرازی نژاد مژگان، طاهباز منصوره، مسعودی عباس، محمودی زرندی مهناز. تبیین سنخیت رویکرد پدیده شناسی جهت شناخت معماری‌ بومی (نمونه موردی: مسکن بومی منطقۀ منوجان استان کرمان). مسکن و محیط روستا. 1399; 39 (171) :19-34

URL: http://jhre.ir/article-1-2014-fa.html



دوره 39، شماره 171 - ( 9-1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه مسکن و محیط روستا Journal of Housing and Rural Environment
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4256