گروه شهرسازی و معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران ، darskhan@iaut.ac.ir
چکیده: (2925 مشاهده)
هدف: هدف اصلی پژوهش ارائه الگوی مدیریت بهینه اراضی حریم شهری با تأکید بر ادغام روستاهای مجاور در شهرهای ایران و اعتباریابی آن است. روش: روش تحقیق، کیفی و از نوع دادهبنیاد بوده است. جامعه مورد بررسی متشکل از خبرگان، کارشناسان و مدیران باسابقهای هستند که تجربه ارزندهای متناسب با موضوع پژوهش حاضر داشتهاند. تعداد 30 نمونه انتخاب شد. برای دستیابی به مدل پژوهش از مصاحبه نیمهساختاریافته بهره برده شده است. تجزیهوتحلیل دادهها بر اساس روش نظاممند استراوس و کوربین انجام شد و برای اعتباریابی مدل از 10 شاخص مقبولیت کوربین و استراوس بهره برده شد. یافتهها: تحلیل دادهها مطابق تئوری دادهبنیاد دربرگیرنده سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی بود و طی آن دادههای جمعآوریشده مرحلهبهمرحله انتزاعیتر شد تا درنهایت الگوی تحقیق به دست آمد. این مدل با محوریت مقولههای حریم روستاهای مجاور، بورسبازی زمین، تمرکز جمعیتی، مراجع تدوین و تصویب سیاستها، خدمات و تسهیلات، کاربریها، هویت شهروندی، محیطزیست، کشاورزی، عقلایی و تجربیبودن سیاستها، روابط شهر و روستاهای مجاور و مهاجرت با مشخصکردن شرایط علّی، راهبرد، شرایط زمینهای، شرایط مداخلهگر و پیامدها طراحی شد. اعتبار مدل نیز تأیید گردید. نتیجهگیری: پس از تحلیل داده و استخراج و پالایش مفاهیم، تعداد 32 مقوله و 92 کدهای باز مفهومی استخراج گردید و درنهایت مدل نهایی پژوهش بر مبنای شروط علّی، زمینهای، مداخلهگر، راهبردها و پیامدها و نتایج تدوین و ارائه گردید.
