[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 38، شماره 168 - ( 12-1398 ) ::
جلد 38 شماره 168 صفحات 35-50 برگشت به فهرست نسخه ها
چارچوب شاهد محور فرایند طراحی مشارکتی در بازسازی های مسکن دایم پس از زمین لرزه های گیلان- زنجان 69، ورزقان 91 و کرمانشاه 96
تارا جلالی، علیرضا فلاحی*، سید غلامرضا اسلامی، ژاله صابرنژاد
استاد دانشگاه شهید بهشتی، مدیرگروه سوانح و بازسازی، تهران، ایران ، alifallahi30@gmail.com
چکیده:   (532 مشاهده)
بازسازی­ها بهعنوان مهمترین فرایند پاسخگو به آسیب­های حاصل از زمین­لرزه­ها مطرح می­شوند. موفقیت در فرایند بازسازی نیازمند دانش کافی متولیان آن از بستر آسیب­دیده و سطوح بالایی از مشارکت بازماندگان در بازسازی مسکن است. زمان نیز به‌عنوان عامل کلیدی در مراحل بازسازی نقش حیاتی داشته و تسریع روند آن­ را با وجود فشارهای سیاسی و اقتصادی میسر می­نماید. در این میان در اکثر بازسازی­های انجام شده، تفکر محصول­گرا بیشتر مورد توجه قرار دارد. در تفکر محصول‎گرا نقطه­ پایان برای پروژه­های بازسازی­ در نظر گرفته می­شود و محوریت فرایند با رویکرد چرخه­ای یا اسپیرالی ارتقا یابنده دیده­ نمی­شود. این امر موجب ایجاد شکاف میان کاربران (بازماندگان)، طراحان و تأمین­کنندگان مالی در بازسازی می­گردد. عدم نظارت بر ساخت‌ منطقه­ آسیبدیده نیز منجر به افزایش آسیب‌پذیری فیزیکی و عدم دستیابی به اهداف ساخت بهتر از قبل، می­شود.
در این مقاله چارچوب پیشنهادی فرایند طراحی مشارکتی بازسازی مسکن بازماندگان زمین­لرزه بررسی شده ­است. روش تحقیق آمیخته (عمدتاً کیفی) و با استفاده از تحلیل محتوای  برگرفته از مصاحبه­های نیمه­ساختارمند و عمیق با بهره‎برداران و مشاهدات در روستاهای بازسازی شده در سه دوره زمانی بلندمدت، میان­مدت و کوتاه­مدت می‎باشد.
یافته‌ها نشان می­دهند که تقلیل شکاف بین کاربران (بازماندگان) و طراحان، در سیاستگذاری بازسازی، با در نظر گرفتن سه مرحله­ امکان‌پذیر می­باشد. در تبیین این مراحل، مرحله­ اول چرخه­ای از طراحی با افزایش آسیب­پذیری­های عمدتاً کالبدی، پیش از وقوع زمین‌لرزه است. مرحله­ دوم روندی خطی از ساخت مسکن و افزایش نگرش­های محصول­گرا می­باشد. این مرحله به‌منظور ارایه پاسخ سریع به حجم عظیم نیاز به ساخت­وساز، پس از تخریب­های گسترده­­ در زلزله­ها شکل می­گیرد. در این راستا  فشارهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی وارد بر منطقه­ آسیب­دیده در زمان رسمی تعیین شده برای بازسازی از طرف متولیان آن مدیریت می­شود. مرحله­ سوم که دارای ماهیتی مارپیچی ارتقا یابنده (اسپیرال) از فرایند طراحی مسکن است، پس از اتمام زمان رسمی بازسازی شکل می­گیرد. باید توجه داشت که اقدامات بازماندگان در ایجاد تغییر به‌منظور تطبیق بیشتر کالبد با معیشت، فرهنگ و هویت افراد در این مرحله تأثیرگذار است.

 
واژه‌های کلیدی: بازسازی مسکن، مشارکت، فرایند طراحی، طراحی مشارکتی، فرایند طراحی بازسازی، زمین لرزه.
متن کامل [PDF 579 kb]   (132 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سکونتگاههای شهری و روستایی
دریافت: 1398/2/30 | پذیرش: 1398/9/2 | انتشار: 1398/12/26
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jalali T, Fallahi A, Islami S G, Sabernejad Z. The Evidence Based Participatory Design Process Framework, in Post- Earthquake Permanent Housing Reconstruction Gillan-Zanjan (1990), Varzaghan (2012) and Kermanshah (2017) Earthquakes. JHRE. 2020; 38 (168) :35-50
URL: http://jhre.ir/article-1-1874-fa.html

جلالی تارا، فلاحی علیرضا، اسلامی سید غلامرضا، صابرنژاد ژاله. چارچوب شاهد محور فرایند طراحی مشارکتی در بازسازی های مسکن دایم پس از زمین لرزه های گیلان- زنجان 69، ورزقان 91 و کرمانشاه 96. مسکن و محیط روستا. 1398; 38 (168) :35-50

URL: http://jhre.ir/article-1-1874-fa.html



دوره 38، شماره 168 - ( 12-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه مسکن و محیط روستا Journal of Housing and Rural Environment
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 4140